• موزه موسیقی
  • سازهای سنتی
  • ساز
  • 1
  • 2
  • 3

دَف، یکی از سازهای کوبه‌ای در موسیقی ایرانی است که شامل حلقه‌ای چوبی به قطر 50 تا 55 سانتی‌متر است که پوستی بر آن کشیده شده و بر حلقه چوبی، حلقه‌های فلزی به شکل زنجیر آویخته می‌شود. دف را با ضربه‌های انگشتان و کف دست می‌نوازند.
این ساز از سازهای ضربی ایرانی شبیه به دایره ولی بزرگ‌تر از آن و با صدای بم‌تر است. در ساخت آن از پوست حیواناتی مانند گوسفند و بز استفاده می‌شود. در قدیم برای آنکه طنین بهتری داشته باشد، روی دف پوست آهو می‌کشیدند، و امروزه، بیشتر از پلاستیک به جای پوست استفاده می‌شود.

Daf 1
از دف در موسیقی کلاسیک و نیز در مراسم عرفانی استفاده می‌شود. در استان‌های کردستان و کرمانشاهان دف‌نوازی در میان مردم جایگاه خاصی دارد و رواج بسیار زیاد دف در کردستان به دلیل وجود آیین‌های عرفانی در این ناحیه است.
از نوازندگان صاحب سبک آن می‌توان بیژن کامکار و مسعود حبیبی را نام برد که استاد کامکار نقش به‌سزایی را در شخصیت دادن به این ساز در موسیقی اصیل ایرانی ایفا کرده است واستاد حبیبی با ابداع شیوه مدرنی در نوازندگی این ساز، آن را به صورت کاملاً اصولی و تکنیکی مانند دیگر سازها درآورده است.

Daf 2

 

  • نشانی: اصفهان- خیابان توحید میانی- خیابان شهید قندی (مهرداد)- پلاک 74 

     Address: No. 74, Mehrdad (Shahid Ghandi) St.,Tohid St, Isfahan, Iran 

    بازدید: همه روزه از 9 صبح تا 9 شب به جز روزهای تعطیلی موزه

    Opening hours: Every day from 9 a.m. to 9 p.m. except IMM closing days

  • 1